Perşembe, Aralık 14, 2017

Tehlikeli Oyunlar hakkında

Perşembe, Aralık 14, 2017

Oğuz Atay'ın 'Tutunamayanlar'dan sonra en çok bilinen, benimse en sevdiğim kitabı 'Tehlikeli Oyunlar' ile aynı adı taşıyan oyunu, geçtiğimiz sene önerdiği her oyunu beğendiğim bir arkadaşım önermişti. Zaman zaman elime alıp, altını fosforlu kalemle ya da kara kalemle çizmiş diğer yaşlardaki Utkularla karşılaşma mekanım olduğu için benim için özel kitaplardan. 'Bu kez de dinleyeyim' diyerek sesli kitabını ararken karşılaştığım ağlak dizi sahneleri beni "bilet bulamadım, zaman ayıramadım" bahanelerinin ötesinde, soğutmuştu. Oyuna gitme hevesimi bir kenara bırakmış, her iki seyirciden birinin albayı olabilir, diye düşünerek korkmuştum. Öyle ya, seyirci tiyatronun en önemli parçalarından. Bazen öyle oluyor ki, tüm salon aynı aynı soluk alıp veriyor. Tiyatroyu en çok bu yüzden seviyorum. Tanımadığın onlarca insanla "bir" oluyorsun. 
https://seyyarsahne.com/ 'dan

Tehlikeli Oyunlar oyunu hakkında 

Bir kişiden birden fazla kişi ve bir mekandan birden fazla mekan yaratan Oğuz Atay'ın yaptığı işin üstüne çıkmak kolay olmayacaktı. Seyyar Sahne ekibi zor olanla mücadele etmiş. Sahnedeki dört halat ve iki kalas; bazen salıncak oluyordu, bazen koltuk, bazen yatak, bazen tepsi, hatta bazen deniz. Bu -mış gibi durumu çok ince ve şıktı. Bu fikri düşünen, geliştireni özellikle tebrik ediyorum. 
Çoklu mekan sadece dekorla verilmemiş elbette, kitabın da şık hareketlerinden, parantez içleriyle verilmiş. Kitaptaki bir kişiden birden fazla kişi, bir zamandan farklı zaman yaratmakta muhteşem Oğuz Atay'ın alaycı karmaşası ezilmemiş. Bunda ayak parmaklarına kadar fiziksel tiyatronun da hakkını vermek gerek. 
Oyuncunun sahnede seyirciyi beklediği oyunlara bayılıyorum, ne yalan söyleyeyim, pek gerçek. 'Tehlikeli Oyunlar'da da Hikmet Benol seyircinin yerleşmesini seyrediyor.
Oyun, seyircinin yüzünü ekşiterek onu mütemadiyen gülümsetiyor. Yüz ekşitme, Hikmet'ten. Ben kitabı okurken de yüzümü ekşiterek gülümsüyorum. Bence de Hikmet böyle bir şeydi. 
*
Kitabı yeniden elime alma zaman gelmiş. Yalnız bir kez daha başka bir şey anladım albayım. 
Ve çeliştim. 
Utku

Künye:

Konsept ve Yönetim: Celal Mordeniz
Metni Düzenleyen ve Reji Danışmanı: Oğuz Arıcı 
Metni Düzenleyen ve Oynayan: Erdem Şenocak
İki perde (90' ve 50')

0 yorum:

Yorum Gönder