Pazartesi, Şubat 09, 2015

Tek Dil, Tek Din, Tek Irk, Tek Bıyık: 11e 11

Pazartesi, Şubat 09, 2015

Alternatif sahneleri seviyorum. Devlet ve Şehir tiyatrolarındaki oyuncuların, oyunların ve sahnelerin çok saygıdeğer olduğunu düşünüyorum. Alternatif sahnelerin bu sahneleri yendiğini değil; aksine “sokaktaki” gençleri sahnelere çektiğini görüyorum. Daha doğrusu daha kolay gelmelerini sağlıyor sanki. Çünkü onların evleri, arkadaşları, sohbetleri gibi bu mekanlar.

Emek Sahnesi, tam da bu “samimi” sahnelerden biri. Bi’ kere Kadıköy’de. “Bizim” evimizde. İsim annesi/babası ise Emek Sineması. Emek Sinemasının yıkılması protestosuna gitmeye hazırlanırken “Neden olmasın!” dediklerini söylüyor Pınar Yıldırım. Emek Sahnesi, Emek Sinemasının adını yaşatıyor, yaşatacak.
***
11e 11

Tiyatronun bu sezona hızlı giren 11e 11 oyununu seyretme fırsatını henüz buldum. Oyunun yaşı çok genç olan yazarı ve yönetmeni Halil Babür’ün ilk oyunu. Sahnelerde yeni nesil oyun yazarları görmek çok heyecan verici. Özellikle bu kadar başarılı bir oyunda. 

Oyun, “tek dil, tek din, tek ırk, tek bıyık” faşizmine basbayağı gönderme yapmış. (Tek bıyık Kaan Sezyum’dan, saygılar) Faşizmi kafatasçı değil, 11e 11 saççı olarak yansıtmış ki, sokaktaki gençlerin bu yasağın boşluğunu maskeyle değerlendirmesini çok sevdim. Henüz maske de yasaklanmadan takıyorlar işte. Hatta o kadar sevdim ki, keşke biz de Gezi'de gaz maskemizin üzerine hayvan maskeleri taksaydık; nasılsa henüz yasaklanmadı.

Maskeli protestocu Vladimir’in Çırak Önder’e verdiği CD’deki pornografik algısını çok yaratıcı ve vurucu buldum.

Oyunun başarısının bir nedeni de şüphesiz  Sercan GülbaharEvren ErlerBarış Gönenen, Murat Engiz, Mert Denizmen ve Özer Arslan’dan oluşan oyuncu kadrosu. Yanında konuşulmayan, kendisinin söyleyecek lafı olmayan başkana, kraldan çok kralcı mahallenin pis Celil Abisine, neydi senin adıncı albaya, 18’ine girememiş Berber Nadir’e bildiğin gıcık oldum. 11e 11 saçlarını yolmak istedim.

Oyunla ilgili olumsuz fikrim, berber Nadir’in annesi ile iletişim (iletişimsizliği) için ayrıca bir oyun yazılabilirdi. Hem bu iletişimin aktarıldığı sahneler, hem de aktarılmadığı sahnelere haksızlık olduğunu düşünüyorum. Tek tip 11e 11 kafasınından kopulmasına neden olmakla beraber, harcanmış da hikaye içinde hikaye. Belki bu sahneler olmadan tek perde ile daha vurucu ve akıcı bir oyun yakalanabilirdi. Biz de Halil Babür’e ait iki farklı oyun seyretme fırsat bulurduk.

İlk kez bir alternatif sahnede oyun seyreden annemin de sahneyi ve fuayeyi beğenmesi önemli bir durum benim için. Nispeten daha klasik bir bakış açısının olacağını düşündüğüm için kendimden utandım.

***

Alternatif sahnelerden bahsetmişken #OyunaGelirken’den de bahsetmeden geçemeyeceğim: Suruç’ta zor şartlar altında yaşamaya çalışan çocuklar için henüz kullanılmamış ya da kullanılmış olsa da yıpranmamış eldiven, bere ve atkıları #OyunaGelirken bu sahnelere getirip fuayedeki kutulara bırakmamızı rica etmişler. Başımız üstüne... Ben bu dayanışmaya katıldım, ancak yazmak için geç kaldım. Emek Sahnesinde 9 Şubat ve 10 Şubat’ta oyun yok ancak diğer sahnelere giderseniz, belki siz de kutuları doldurabilirsiniz.

 ***

Emek Sahnesi iletişim bilgileri ve oyun takvimi için: http://emeksahnesi.com/


Bu arada  “uçurtmayı vurmasınlar”

0 yorum:

Yorum Gönderme